De laatste tijd merk ik aan diverse mensen om mij heen dat hele oude en diep verstopte thema’s en trauma’s zich naar de oppervlakte worstelen om gezien en gevoeld te worden.
Soms heeft men het vrij gemakkelijk door.

Dan betreft het weer dezelfde emoties, maar dan met een ander sausje eroverheen. Dan wordt een oeroude wond voor de zoveelste keer opgerakeld, door allerlei triggers van buiten, om nog een keer goed te helen.
Heel belangrijk én waardevol dit.

Soms is het echter veel lastiger om diepe wonden te herkennen, omdat men zich al zo lang een bepaald patroon heeft eigen gemaakt.

Het is al heel lang een soort overlevingsmechanisme geworden, zodat men het zelf niet eens in de gaten heeft dat dit een patroon is, en niet een normale en natuurlijke reactie op iets. Hoe jonger men was toen het is ontstaan en hoe complexer het was, des te lastiger het te doorzien.

Het heeft vaak te maken met wonden uit de kindertijd. Met geen of weinig veiligheid, bescherming en/of liefde te hebben ervaren als kind in de eerste levensjaren.

Dit is een absolute eerste levensbehoefte. Het kan zijn, dat je als jong kind in een kamp bent opgegroeid, dat één of beide ouders verslaafd of gewelddadig waren, dat je als kind in een pleeggezin terecht kwam, dat je één of beide ouders hebt verloren, dat je langere tijd als klein kind in het ziekenhuis hebt gelegen, dat je als klein kind altijd tussen je ouders in kwam te staan bij ruzies of nog erger.

Ik noem maar even een aantal voorbeelden.

Hoe jonger het kind was, hoe dramatischer het is en hoe moeilijker het is om er woorden aan te geven. Het besef en de verwerking hiervan komt pas veel later, op volwassen leeftijd. Afhankelijk van het karakter van het kind zal het ene kind zich in een situatie dusdanig aanpassen, dat het de volwassenen gaat pleasen, en allerlei dingen doet om het zijn biologische of pleegouders naar de zin te maken.

Zo reageert hij of zij ook in andere situaties. Hij of zij gaat nooit in tegen autoriteiten.
Een ander kind wordt juist een vechtersbaasje omdat hij het gevoel heeft dat hij behoorlijk tekort gekomen is, en zich zijn plaats in de samenleving moet gaan bevechten.
Weer een ander liet zich altijd misbruiken omdat hij of zij op die manier eerder iets als een beloning gedaan kreeg en het werd tenminste niet bestraft.

In alle gevallen hebben deze mensen als kind de liefde en veiligheid die er als een vanzelfsprekendheid zou moeten zijn, niet ervaren en dit gemis werkt sudderend door tot in hun volwassen leven. Het leidt allemaal in meer of mindere mate tot eigenwaarde en bestaansrechtconflicten.

Deze eigenwaarde en bestaansconflicten maken dat er op een bepaald moment in je leven problemen ontstaan, wanneer je dit niet oplost. Want de ziel van de mens streeft naar heling, naar harmonie, naar balans, naar het naar boven brengen van een verwrongen zelfbeeld en loslaten van verkeerde overtuigingen en oordelen over zichzelf.

Het kan zijn dat je ziek wordt op een gegeven moment, psychische problemen krijgt, volkomen uitgeput raakt, problemen krijgt in je relatie, op je werk of op een andere manier. Dit is een manier van je ziel om je te laten weten dat er iets niet klopt wat betreft je zelfbeeld, je zelfrespect en je zelfliefde.

Het is heel wezenlijk te weten en voelen wat er destijds in je jeugd is gebeurd, in hoeverre jij gekwetst of verwond bent geraakt, wat je gemist hebt en waar je behoefte aan had. Het beste is om de pijn die daarbij naar boven komt er te laten zijn en helemaal te voelen. Diepe compassie te krijgen met jezelf. De pijn, het verdriet, de rouw toe te laten en te integreren.
En jezelf dan volledig toe te staan dat je liefde, compassie, heling en balans mag toelaten in je leven. Dat je dat volledig verdient.

Dit laatste is vaak heel erg moeilijk, omdat de overlevingspatronen zo sterk zijn geworden. Toch is het heel wezenlijk hier mee aan de slag te gaan. Want kennelijk is het tijd. Wanneer jij op enig moment er klaar voor bent, en 100% gemotiveerd dan gaat het je zeker weten lukken.

Houd je haaks en heel veel geluk!

De waardevolle Vrouw is een natuurgeneeskunde uit Nederland. Trefwoorden van De waardevolle Vrouw uit IJhorst : minderwaardig, bekritiseren, ben ik waardevol, laag zelfbeeld, weinig zelfvertrouwen, uitgeput, burn-out klachten, onverwerkte emoties, ondermijnende gedachten, overtuigingen veranderen, inzichtgesprek, lichamelijke klachten, leren loslaten, healing, .

bron : De waardevolle Vrouw

Geplaatst op vrijdag 28 november 2025.